şimdi bir yeni sevda mı olur
kimsenin kapını çalmadığı bir inziva mı
tutar sıfırdan başlarsın
İçimde hep bir sıfırdan başlama isteği. Nedeni galiba zamanın gerisine ulaşamamam. Yaptığım hataları geri alamamam. Yeni baştan verilseydi geçen seneler, diye sızlanmak anlamsız. Çünkü bizler yaşadıklarımızla biziz. Geçen seneler geri verilirken, o seneler içinde yaşanmış onca tecrübe geri alınmasa haksızlık olmaz mı? Geri alınsa o zaman belki de verilmiştir böyle bir şans, bilebilir miyiz? Ve bin defa verilen sermayeyi bin defa aynı şekilde harcarız. Öyleyse?..
söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını
yeniden bir Nil olup taşar mıyım çöllere
kim giydirir başıma tacını nihayetin
kim takar bileğime hürriyet künyesini
karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle
Öyleyse, en azından sıfırdan başlamak, yeni bir sayfa açmak. Değişime uğramak. Kelebek olabilmek için önce çirkin bir tırtıl olduğunu kabul etmek ve kozana çekilmek. Dönüşümü içinde yaşamak.
İnziva, münzevi. Bu iki kelime belki de bu yüzden uzaktan uzağa hep sevimli geliyor bana.
Benzer Yazılar:
