Bombanın Pimi

Bir teğmenin ceza anlayışı yüzünden 4 askerin şehit olduğunu Taraf gazetesi olmasaydı asla öğrenemeyecektik. Birçok köşe yazarı köşelerine taşıdılar meseleyi. Güzel şeyler de yazıldı. Ancak konu ile ilgili en iyi (vurucu) yazı bana kalırsa Yıldırım Türker‘den geldi.

İkide bir kimileri tarafından yapılan anketlerde ülkenin en güvenilir kurumu seçilen TSK tarafından bu toplumun eline pimi çekilmiş bir bomba tutturulmuş.
Oradan oraya koşuyor, daralan vaktimizi, tükenen mecalimizi her solukta hissederek aman dileniyoruz.
Yaşamamızı istedikleri hayat budur. Devamı…

İşte böyle. Bazen bazı olaylar insanın bam teline öyle dokunuyor ki böyle yazılar ortaya çıkıyor. Pek çok vicdanlı yazarın böyle yazıları vardır. Ve bir çoğu arşivlenmeye değer. Benim burada yapmaya çalıştığım aslında biraz da bu.

Bu arada bir arkadaşın (emre rumuzlu) yorumuna (hemen aşağıdaki yorum linkine tıklayarak okuyabilirsiniz) binaen aşağıdaki parçayı da eklemeyi uygun gördüm:

Orduda bu tür problemlerin yaşanmasının temel nedeni karaktersiz insanların rütbe alması değil bana göre. Böyle böcekler hermen her yerde türerler zira. En olmadık yerlerde en olmadık makamlara 5 kuruş etmez insanların  geldiğine şahit oluruz. Ve yorumcu arkadaşın dediği gibi büyük problemlere de yol açar bu. Ancak burada asıl mesele ordunun böylelerini bile cezalandırmaya hiç yanaşmamasıdır. Taraf olmasaydı o teğmen rahat döşeğinde uyumaya devam edecekti. Ordu bile isteye o insanların ailesine yalan söyledi.

Lafı uzatmaya hiç gerek yok. Çünkü Yıldıray Oğur öyle güzel anlatmış ki…

Benzer Yazılar:

  1. Sonunda Anladım
  2. Eğitim ile Alakalı Harika Bir Tespit
  3. Dil Bilmeyen Başbakan Olur Mu?
  4. Artık tornacılar da Marx okuyabilecek

2 Yorum

  1. emre
    Yapıldı 31 Ağustos 2009 at 09:58 | Permalink

    Askerlik yaşı gelmiş ve hatta geçmek üzere olan biri için biçilmiş bir yazi :)
    İlk cümlelerden ne yönde bir yorum yazacağımı az çok tahmin edilmiştir. Ordu, böyle bir dünyada ordu hele de orta doğuda ordu olmazsa olmazlardandır.
    Bence ordunun sorunu şudur :Nerden okudum bilemiyeceğim ama şu anlamada bir söz “kişilerin kariyer ünvanları artarken kişilikleri doğru orantılı olarak artmıyorsa büyük sorunların oluşmasını seyreyleyebilirsiniz”. Bir şirkette kişiliksiz CEO, akademik dünya da kişiliksiz bir profesör ordu da kişiliksiz bir general tehlikelilerden en tehlikelidir.
    Kime sorduysam abi askerlik nasıl? Kardeş düştüğün yerden çok denk geldiğin komutana bağlı. bir çocuğun eline silah vermek gibidir kişiliği olgunlaşmamış birine rütbe vermek. Geri zekalı teğmenin yaptığı da cüsseli bir çocuğun yaptığından farksızdır.

    vessalam bunları yazabiliyor ve konuşabiliyor olmayı bir başlangıç olarak görüyor ve bir genç olarak gelecekten ümitli olmayı yeğliyorum.

    Gazete de her türk asker doğar diye yorum yapan arkadaşları da kırmayıp her türk asker doğar niyazi değil diyorum.

  2. admin
    Yapıldı 31 Ağustos 2009 at 11:12 | Permalink

    Doğru tesbitler. Ama bence sorunun temelinde yatan gerçek bu değil. Yorumunuz bana bir kaç gün önce okuduğum bir başka köşe yazısını hatırlattı. Yazının sonuna onu da iliştirdim.

Gönder Yorumunu

Korkmayın e-posta adresiniz yayınlanmaz, kötü yola düşmez İşaretli alanlar zarurîdir *

*
*